شرط هشتم آن كه به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد و اگر براى خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . مسأله 288 - لازم نيست نيت وضو را بر زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند ولىبايد در تمام وضو متوجه باشد كه وضو مىگيرد به طورى كه اگر از او بپرسند چه مىكنى بگويد وضو مىگيرم . شرط نهم وضو را به ترتيبى كه گفته شد بجا آورد يعنى اول صورت و بعد دست راست و بعد دست چپ را بشويد و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نمايد و احتياط واجب آن است كه پاى راست را قبل از پاى چپ مسح بكشد و اگر به اين ترتيب وضو نگيرد باطل است . شرط دهم آن كه كارهاى وضو را پشت سر هم انجام دهد . مسأله 289 - اگر بين كارهاى وضو به قدرى فاصله شود كه وقتى مىخواهد جايىرا بشويد يا مسح كند رطوبت جاهايى كه پيش از آن شسته يا مسح كرده خشك شده باشد به شرط اين كه موالات عرفاً به هم خورده باشد ، وضو باطل است و اگر فقط رطوبت جايى كه جلوتر از محلّى است كه مىخواهد بشويد يا مسح كند ، خشك شده باشد مثلًا موقعى كه مىخواهد دست چپ را بشويد رطوبت دست راست خشك شده باشد و صورت تر باشد وموالات به هم نخورده باشد وضو صحيح است ، گرچه احتياط مستحب آن است كه وضو را باطل كند و از سر بگيرد . مسأله 290 - اگر كارهاى وضو را پشت سر هم بجا آورد ولى به واسطه گرماى هوا يا حرارت زياد بدن و مانند اينها رطوبت خشك شود وضوى او صحيح است . مسأله 291 - راه رفتن‌در بين‌وضو اشكال‌ندارد ، پس‌اگر بعد از شستن صورت و دستها چند قدم راه برود و بعد سر و پا را مسح كند وضوى او صحيح است . شرط يازدهم آن كه شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها را خود انسان انجام دهد و اگر ديگرى او را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت و دستها و مسح سر و پا به او كمك نمايد ، وضو باطل است .